Podejrzenie POChP: co robić?

Przewlekła Obturacyjna Choroba Płuc (POChP) to poważne schorzenie układu oddechowego, które jeszcze w tej dekadzie będzie trzecią najczęstszą przyczyną umieralności (zgodnie z prognozą Światowej Organizacji Zdrowia). Jest to wystarczający powód, aby nie lekceważyć tej choroby i uzupełnić wiedzę na jej temat. W tym artykule przybliżmy Ci główne objawy mogące wskazywać na tę chorobę, omówimy czynniki ryzyka oraz podpowiemy, gdzie szukać pomocy w przypadku podejrzenia POChP.

Czym jest POChP?

Przewlekłą Obturacyjną Chorobę Płuc wywołuje stan zapalny w drogach oddechowych, którego przyczyną jest długotrwała ekspozycja na szkodliwe czynniki środowiskowe, w szczególności dym tytoniowy, pyły, gazy i zanieczyszczenie powietrza.

Wraz z rozwojem choroby następuje trwałe ograniczenie przepływu powietrza w drogach oddechowych. POChP prowadzi do nieodwracalnego uszkodzenia miąższu płuc i naczyń płucnych. Skutkiem tego są narastające trudności z oddychaniem, co rzutuje na wszystkie kluczowe funkcje organizmu, w tym na układ sercowo-naczyniowy.

To warto wiedzieć:

POChP może współwystępować z szeregiem innych schorzeń, takich jak nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca, osteoporoza, rak płuc, zespół metaboliczny, refluks żołądkowo-przełykowy czy rozstrzenie oskrzeli.

Aktualnie liczbę chorych szacuje się na około 380 milionów, w tym około 2 milionów w Polsce.

Kto choruje na POChP?

Największą grupę osób, u których występuje podejrzenie POChP, stanowią użytkownicy wyrobów tytoniowych – nikotynizm, w tym bierne palenie, odpowiada za aż 9 na 10 przypadków tej choroby.

Czynnikiem ryzyka POChP jest także niska jakośćpowietrza – nie mamy na myśli wyłącznie smogu, ale też zanieczyszczenia występujące w specyficznym środowisku pracy. W szczególności dotyczy to przedstawicieli takich zawodów, jak górnik, hutnik, operator maszyn budowlanych, rolnik, sprzątaczka, mechanik samochodowy, pracownik zakładów chemicznych, fryzjer czy kosmetyczka.

Sygnały alarmowe. Te objawy mogą rodzić podejrzenie POChP

Podejrzenie POChP najczęściej pojawia się u osób po 40. roku życia (choć chorują głównie seniorzy) należących do omówionych grup ryzyka, które obserwują u siebie szereg objawów ze strony układu oddechowego. Mogą mieć one różne nasilenie, zaostrzenia (co decyduje o ciężkości przebiegu choroby) i nie muszą występować jednocześnie. Co ważne, choroba może się przez długi czas rozwijać zupełnie bezobjawowo lub dając tylko skąpe, niespecyficzne objawy.

Jeśli należysz do grupy ryzyka Przewlekłej Obturacyjnej Choroby Płuc, to nie przechodź obojętnie nad takimi objawami, jak:

• Przewlekły kaszel, który nie ma charakteru napadowego, co odróżnia go od kaszlu astmatycznego, może nasilać rano i wieczorem, jak i utrzymywać w ciągu dnia, często w reakcji na kontakt z czynnikami drażniącymi, takimi jak kurz, dym papierosowy, aerozole chemiczne etc.
• Narastająca duszność, zarówno w czasie wysiłku fizycznego, jak i w fazie spoczynkowej.
• Odkrztuszanie plwociny, czyli gęstej wydzieliny z płuc, czasami o ropnym charakterze.
• Obniżona tolerancja wysiłku, czyli męczliwość, wolna regeneracja, postępujące trudności z wykonywaniem prostych czynności dnia codziennego, co utrudnia samodzielne funkcjonowanie.

Więcej o objawach rodzących podejrzenie POChP czytaj na stronie internetowej pod adresem https://oddychajmy.pl/podstawowe-objawy/.

Podejrzenie POChP i co teraz?

Jeśli masz omówione lub zbliżone objawy, to dla własnego spokoju omów je z lekarzem pierwszego kontaktu. Lekarz POZ oceni, na ile realne jest podejrzenie POChP i podejmie decyzję o ewentualnym skierowaniu Cię na pogłębioną diagnostykę do poradni pulmonologicznej.

Zdiagnozowanie lub wykluczenie POChP wymaga przeprowadzenia szeregu specjalistycznych badań. Kluczowa jest spirometria, czyli nieinwazyjne badanie oceniające stopień ograniczenia przepływu powietrza w drogach oddechowych.

Objawy POChP mogą być tożsame z tymi towarzyszącymi innym schorzeniom układu oddechowego czy sercowo-naczyniowego, stąd niezbędne jest przeprowadzenie badań różnicujących, jak pletyzmografia, RTG klatki piersiowej, echo serca, EKG, gazometria z pulsoksymetrią, ergospirometria czy test 6-minutowego chodu.

W przypadku potwierdzenia podejrzenia POChP zostanie Ci zaproponowane odpowiednie leczenie. Pamiętaj, że POChP nie można wyleczyć, natomiast choroba poddaje się zarówno leczeniu, jak i profilaktyce. Właściwa terapia pozwala zmniejszyć nasilenie objawów, uniknąć zaostrzeń i powikłań, a tym samym poprawić komfort codziennego życia.

Artykuł sponsorowany